Gözlerine perde çeken cahiller
Kusuru âlemde arar dururlar
Hakkı söyler mi hiç dolaşık diller
Nâr-ı cahimine odun taşırlar
Arı kovanına çomak sokanlar
Balın kıymetini nasıl bilsinler
Güzün dar vaktinde ekin ekenler
Kışın ortasında mahsül mü biçsinler
Demiri tavında dövmek gerekmiş,
Tohumu vaktinde ekmeyen pişman.
Günah hesabını nefis verirmiş,
Hakikat yoluna olunca düşman.
Kümesine girmiş iti görmez de,
Kurt sırtında biti arar akılsız.
Kendi ayıbını hiç göstermez de,
Aleme bakıp da kusur arar arsız.
İti, kurdu bırak, sen kendine bak,
Nasihat aynasında bir kendini gör.
Bu sözlerden kulağına bir küpe tak,
Evvela kendinden bir bir hesap sor.
Kiminin gönlü güzel kiminin sözü
Kiminin kalbi kara kiminin yüzü
Kimisi merkep gibi kimisi kuzu
Kiminin şekli insan kiminin özü
Kendi nefsimledir, benim savaşım
Bakmam başkasına, kel ise başım.
İnce eler sık dokur, vicdan tezgâhım,
Hakikat yolunda, budur âvâzım