Noter onaylı insan mı arayacağız ?

Noter onaylı insan arayacağımız devirlere doğru hızla gidiyoruz galiba.

Orijinali arıyoruz amma nerden bileceğiz, nasıl bulacağız... orijinali değişmiş modifiyeler, müdaheleli yüzler, sahte tipler, filtreli fotoğraflar...sahte diplomalar, ihaleler, projeler, hakedişler, makaleler...

Ne yazık ki bazen tam olarak hayat şöyle hissettiriyor: 

"Noter onaylı insan mı arayacağız !"

İnsanın aslını astarını bir bakışta tartmak günümüzde zor olsa da kaçınılmaz görünüyor. Dışarıdan bakınca gayet ağır görünen ama tartıya vurduğunuzda bir okka etmeyecek amma fiyakasına baksanız adam gibi karakterler o kadar çoğaldı ki, insana ister istemez "Acaba alnında aslı gibidir yazan, tasdikli olanını mı arasak?" dedirtiyor.

Bu durum, aslında içinde bulunduğumuz sosyal ekosistemin bir özeti gibi. İnsanların "fenotipiyle genotipinin" birbirine uymadığı, dış görünüşün insan olduğu ama özdeki o aktif maddenin, yani insanlığın dışa vurumunun müdaheleli ve maskeli olduğu bir çağdayız. Hal böyle olunca, insanın hasını, sözünün erini aramak gerçekten yorucu bir mesaiye dönüşüyor. Görünen o ki, o "tepesi atık" ruh hali boşuna ortaya çıkmıyor.

Bu "noter onaylı insan" metaforunu, bir taşlama ve toplumsal bir eleştiri şiiri ile taçlandıralım:

NOTER ONAYLI İNSAN

Yüzüne baksanız sanki bir melek, 

Altından çıkıyor çürük bir kelek, 

Böylesi insanı eliyor elek, 

Noterden onaylı olsa ne yazar?

Fiyakaya baksan adam sanırsın, 

Bir okka etmeyen cisme kanarsın, 

Mayası bozuğa niye yanarsın, 

Noterden onaylı olsa ne yazar?

Şair der ki sözüm kalsın ibrete, 

Aslını kaybettik kaldık surete, 

Sahteyi görünce daldık hayrete, 

Noterden onaylı olsa ne yazar?