Karga gül dalına konmaz,
Bülbül çöplüğe alışmaz.
Papağan konuşur amma,
Dediğin manasın bilmez.
Ârif olan sözden anlar,
Gerçeği özünde saklar.
Cahil boşa kelâm eyler,
Boş lafla menzil alınmaz.
Altın çamura düşmekle,
Değerinden zerre gitmez.
Gönül gözü kör olanlar,
Hakikati görse bilmez.
Kartallar sinek avlamaz,
Aslan çakal izi sürmez.
İçi boş olan başaklar,
Boyun eğer, göğü görmez.
Derya deniz olan yürek,
Damla için feryat etmez.
Sırrı sinesinde saklar,
Köz gizlenir, duman tütmez.
Güneş balçıkla sıvanmaz,
Meyvesiz ağaç taşlanmaz.
Özünü bilen erenler,
Dünya malına aldanmaz.