Fırsat kolluyor her an hemcinsini yemeye
Reverans şirinlik yapar, olur sanki pervane
Demektedir aslında niyetim seni yemeye
Yamyamlar doyar mı hiç hemcinsini yemeye...
Gülümser hep yüzüne tatlı dille yaklaşır
Görünce zayıf anı hemen or'da dalaşır
Dostluk maskesi takıp sinsice hep yanaşır
Yamyamlar doyar mı hiç hemcinsini yemeye...
Saftirik olanlar yutar her bir yalanını
Safca beklerler gelip de dökmesini kanını
Kurbanını o seçer planlar her anını
Yamyamlar doyar mı hiç hemcinsini yemeye...
Mideye indirmeye hep bahane ararlar
İyilik maskesi ile iyileri boğarlar
Kendi gibi olanları bir çırpıda yutarlar
Yamyamlar doyar mı hiç hemcinsini yemeye...
Ne vicdan bilir onlar ne hak ne de adalet
Her fırsatta hemcinse kurarlar türlü tuzak
Görünen yüzlerinde hep var gizli garabet
Yamyamlar doyar mı hiç hemcinsini yemeye...
Sonunda insan kalmaz, salih nesil tükenir
Dünya bir sofra olmuş, yamyamlar hep beslenir
Uyan ey saf yürekli, bu düzene yol verme
Yamyamlar doyar mı hiç hemcinsini yemeye...