Tilkiler kümese bekçi olunca
Tavuğu civcivi düşünme beyim.
Yumurtalar ha bire cılk çıkınca
Omleti krepi sen unut beyim.
Kazana su koydum, ateş yakmazlar,
Hakkını isteyene iyi bakmazlar,
Ne çok aç var imiş hiç mi doymazlar,
Tasada kıvançta sen yoksun beyim.
Emaneti vermişiz nâehillere
Dert anlatamayız hâl bilmezlere,
Kendi çalıp kendi oynayanlardan,
Adalet beklemeyi unuttuk beyim.
Kurtlar gözünü dikmiş bak sürümüze,
Sözümüz geçmiyor hiç itimize,
İnanıp kanmıştık biz sözünüze,
Meydanı, harmanı sen unut beyim.
Tarla kurak kalmış, ekin boy vermez,
Fakir kan kussa da kimseler görmez,
Hesabı sormaya düzen el vermez,
Ürünü, hasadı sen unut beyim.
Söz verip gidenler hani nerede,
Merhem çare olmaz, yara derinde,
Tutar mazlumun ahı günün birinde,
Keyfi de sefayı da sen unut beyim.
Aç kurtlar kapıya dayanmış beyim
Söz verip duranlar inkârda beyim
Boş tencerede aş kaynar mı beyim
Sofrayı, bereketi sen unut beyim.