Öylesine bir hayatta
Yaşar durur şans eseri
Gezer durur orda şurda
Söyleyecek sözü yoktur
Oku dersin harf tanımaz
Yaz dersin kalemi tutmaz
Bir'i iki görür şaşkın
İzanı idraki yoktur
Günü gün eder beyhude
Zaman akar o bihaber
Yarına bir iz bırakmaz
Geleceğe harcı yoktur
Yürür amma hedef bilmez
Ağlar amma yaşın silmez
Kendi gölgesinden korkar
Yüreğinde harı yoktur
Ne bir dertle dertlenmiştir
Ne bir fikir yüklenmiştir
Boş kovan gibi ses verir
Özünde bir cevher yoktur
Akıl pazarında gezer
Ahmaklığı alır geçer
Kendini derya sayar da
Damladan haberi yoktur
Gönül kapısından geçmez
Doğruyu eğriden seçmez
Kuru gürültüyle yaşar
Sükutu vakarı yoktur
İnsanlığını unutan
Otlakta merada yaşar
Göçüp giderken dünyadan
Arkada eseri yoktur