Münevver zanneder bî-çâre, kurdu berre-i masum,
(Çaresiz aydın, kurdu masum bir kuzu zanneder,)
Hükm-ü bâtıl verir dâim, aslından olup mahrûm.
(Aslından mahrum kaldığı için, daima batıl/yanlış hükümler verir.)
Dimağında nifâk u zırva efkâr eylemiş mesken,
(Zihninde nifak ve saçma fikirler yuva yapmışken,)
Adûyu dost sanır gafil, sırrın eyler ona malûm.
(Düşmanı dost sanan gafil, sırlarını ona açık eder.)
Cehâlet zulmetin nûr-u hakikat sanmada heyhât,
(Cehalet karanlığını hakikat nuru sanıyor, yazık!)
Kendi mazisine bî-gâne, istikbali mevhûm.
(Kendi geçmişine yabancı, hayalindeki geleceği ise belirsiz.)
Yazıdaki divan üslubu İçin sözlük:
Bî-çâre: Çaresiz.
Berre-i masum: Masum kuzu.
Dimağ: Zihin, beyin.
Efkâr: Fikirler.
Adû: Düşman.
Cehâlet zulmeti: Cehalet karanlığı.
Bî-gâne: Yabancı.
Mevhûm: Gerçekte olmayıp var sanılan, vehim, kuruntu.