Konuşan çok dinleyense hiç yok azizim
Bakıp da hiç görmeyenler ne çok azizim
Kifayet yok, idraksiz çok, hırs çok azizim
Okuyup da anlayan kalmadı azizim
Dediğine uymayanlar hep meydanlarda
Kendini dev zannedenler ortalıklarda
Bir de kendini bilmezler var sokaklarda
Söz gümüşse sükut altındı ya azizim
Teneke gürültüsüyle dolmuş hep meydanlar.
Arifler münzeviymiş, cahil olmuş tezgâhtar...
Edebi dilden düşürmez, iç cebe koyanlar
Gönül gözleri de kör olan çokmuş azizim
Liyakat sürgüne gitmiş, cehalet tahtta,
Hakikat garip kalmış, batıl hep revaçta.
Samimiyet unutulmuş, maske suratta,
Doğruyu söyleyen hiç kalmamış azizim
Boş fıçıların sesi gür çıkıyor azizim,
Sivrisinekler bile davul çalar azizim...
Ağzı olan konuşur, bir an durmaz azizim
Dertlere derman olan tabip nerde azizim