Bu ön bilgiyi şu sebeple paylaştım; bir akademisyen, bilim adamı, yönetici ve eğitimci olarak bu ülkenin kaynakları ile geldiğimiz yerlerde ifa ettiğimiz görevlerde, milletimize hizmet ederek yurttaşlık borcumuzu ödeme gayretimiz, şiarımız idi...
Erdemli yönetim anlayışını daha da güçlendirmek, kamu etiğinin ve ideal devlet adamlığının sınırlarını eksiksiz çizmek adına şeffaflık, hesap verebilirlik, istişare kültürü, kamu malına riayet (tasarruf bilinci) ve halkla iletişim gibi kritik başlıklarla hazırladığımız ilkeleri kısa bir manifesto/rehber hâlinde aşağıda bilgilerinize sunuyorum:
★
Kamu Yönetiminde Liyakat, Adalet ve Hizmet ManifestosuDevlet yönetimi ve kamu makamları, bireysel birer güç veya ayrıcalık alanı değil; yalnızca ve yalnızca millete hizmet etme vesilesidir.
Kamu kudretini elinde bulunduranların temel gayesi, adaletle hükmetmek, kamu hakkını titizlikle korumak ve toplumsal huzuru tesis etmektir. Bu bağlamda, etkin, adil ve erdemli bir kamu yönetimi için gözetilmesi gereken temel ilkeler şunlardır:
1. Hizmet Odaklılık ve Ulaşılabilirlik
Makamlar millete hizmet yeri ve hacet kapılarıdır; ulaşılması kolay ve her daim herkese açık olmalıdır.
Kapalı kapılar ardında değil, halkın içinde ve halkla birlikte (yönetişim modeli) bir yönetim anlayışı benimsenmelidir.
2. Mütevazılık ve İhtişamdan Kaçınma
Makamlar lüks döşeli olmamalı, teşrifat ve protokolde aşırıya kaçılmamalıdır.
İsraftan kaçınmalı, halkın vergileriyle oluşan kamu kaynakları en verimli ve kanaatkâr şekilde kullanılmalı, ihale/alım işleri sıkı denetim altında yapılmalıdır.
3. Hizmetkâr Bilinci
Makam sahibi, kendisinin yöneten değil; amme hizmeti talibi ve milletin bir hizmetkârı olduğunu asla unutmamalıdır.
Yetkiyi bir imtiyaz olarak değil, ağır bir sorumluluk ve emanet olarak görmelidir.
4. Liyakat ve Adalet Esası
Makam sahibi ehil ve liyakat sahibi olmalı, görevlendirmelerde ve iş ve işlemlerinde adaleti titizlikle yürütmelidir.
Kamunun hakkı gözetilmeli; ahbap-çavuş ilişkilerine, torpile, kayırmacılığa ve iltimasa asla meydan verilmemeli, göz yumulmamalıdır.
5. Hakkaniyetli Personel Yönetimi (Çalışan ve Kaytaran Dengesi)
Astlar arasında adalet titizlikle gözetilmeli; çalışan ile kaytaran bir tutulmamalıdır. Denetimi ihmal etmemeli, geri bildirim mekanizması her daim çalışmalıdır.
İşi savsaklayandan hesabı sorulmalı, işin hakkını vererek alın teri dökenler ise hak ettikleri şekilde ödüllendirilmelidir.
6. Şeffaflık ve Hesap Verebilirlik
Yapılan tüm iş ve işlemler, harcanan her kuruş milletin denetimine ve vicdanına açık olmalı; idare her an hesap vermeye hazır bir şeffaflıkta yürütülmelidir.
7. İstişare ve Ortak Akıl
Kararlar alınırken ben-merkezci bir kibirle değil; ehil insanlarla istişare edilmeli, ortak akıl ve bilimin rehberliğinden vazgeçilmemelidir.
8. Çalışma Barışı ve Huzurun Korunması
Kurum içinde huzuru ve barışı dinamitleyen dedikodu, iftira, çekememezlik ve gammazlık gibi fitne odaklı davranışlara zamanında müdahale edilmelidir.
İşi gücü fesatlık olan ispiyonculara ve çalışma huzurunu bozanlara asla prim verilmemeli, hak ettikleri tavır net bir şekilde gösterilmelidir.
Sonuç
Unutulmamalıdır ki devletin varlık sebebi adalettir; adaletin teminatı ise liyakatli, vicdanlı ve milletine karşı sorumluluk bilinciyle hareket eden yöneticilerdir. Makamların geçici, hizmetin ve millete bırakılacak erdemli mirasın kalıcı olduğu bilinciyle hareket eden bir idari yapı; ülkemizin refahını, huzurunu ve geleceğini güven altına alacak en sağlam kaledir.
1. Hizmet Odaklılık ve Ulaşılabilirlik
Makamlar millete hizmet yeri ve hacet kapılarıdır; ulaşılması kolay ve her daim herkese açık olmalıdır.
Kapalı kapılar ardında değil, halkın içinde ve halkla birlikte (yönetişim modeli) bir yönetim anlayışı benimsenmelidir.
2. Mütevazılık ve İhtişamdan Kaçınma
Makamlar lüks döşeli olmamalı, teşrifat ve protokolde aşırıya kaçılmamalıdır.
İsraftan kaçınmalı, halkın vergileriyle oluşan kamu kaynakları en verimli ve kanaatkâr şekilde kullanılmalı, ihale/alım işleri sıkı denetim altında yapılmalıdır.
3. Hizmetkâr Bilinci
Makam sahibi, kendisinin yöneten değil; amme hizmeti talibi ve milletin bir hizmetkârı olduğunu asla unutmamalıdır.
Yetkiyi bir imtiyaz olarak değil, ağır bir sorumluluk ve emanet olarak görmelidir.
4. Liyakat ve Adalet Esası
Makam sahibi ehil ve liyakat sahibi olmalı, görevlendirmelerde ve iş ve işlemlerinde adaleti titizlikle yürütmelidir.
Kamunun hakkı gözetilmeli; ahbap-çavuş ilişkilerine, torpile, kayırmacılığa ve iltimasa asla meydan verilmemeli, göz yumulmamalıdır.
5. Hakkaniyetli Personel Yönetimi (Çalışan ve Kaytaran Dengesi)
Astlar arasında adalet titizlikle gözetilmeli; çalışan ile kaytaran bir tutulmamalıdır. Denetimi ihmal etmemeli, geri bildirim mekanizması her daim çalışmalıdır.
İşi savsaklayandan hesabı sorulmalı, işin hakkını vererek alın teri dökenler ise hak ettikleri şekilde ödüllendirilmelidir.
6. Şeffaflık ve Hesap Verebilirlik
Yapılan tüm iş ve işlemler, harcanan her kuruş milletin denetimine ve vicdanına açık olmalı; idare her an hesap vermeye hazır bir şeffaflıkta yürütülmelidir.
7. İstişare ve Ortak Akıl
Kararlar alınırken ben-merkezci bir kibirle değil; ehil insanlarla istişare edilmeli, ortak akıl ve bilimin rehberliğinden vazgeçilmemelidir.
8. Çalışma Barışı ve Huzurun Korunması
Kurum içinde huzuru ve barışı dinamitleyen dedikodu, iftira, çekememezlik ve gammazlık gibi fitne odaklı davranışlara zamanında müdahale edilmelidir.
İşi gücü fesatlık olan ispiyonculara ve çalışma huzurunu bozanlara asla prim verilmemeli, hak ettikleri tavır net bir şekilde gösterilmelidir.
Sonuç
Unutulmamalıdır ki devletin varlık sebebi adalettir; adaletin teminatı ise liyakatli, vicdanlı ve milletine karşı sorumluluk bilinciyle hareket eden yöneticilerdir. Makamların geçici, hizmetin ve millete bırakılacak erdemli mirasın kalıcı olduğu bilinciyle hareket eden bir idari yapı; ülkemizin refahını, huzurunu ve geleceğini güven altına alacak en sağlam kaledir.