Böyle gelmiş böyle gitmez
O mazide kaldı çağam
Gelen ağam gidem paşam
Demem artık, demem çağam
Omuzlar nasır bağladı
Yetim karna daş bağladı
Şehid anası ağladı
Kanmam artık sana çağam
Alın teri kutsal derken
Yağmacı veledler gördük
Biz eşşeğe binemezken
Cetler neyin nesi çağam
Evvelden adamlar vardı
Fakir fukara bakardı
Yancı veledler türemiş
Bunlar neyin nesi çağam
Kümese tilki dadanmış
Çiftliği dikenler sarmış
Çoluk çocuk ağa olmuş
Bize yol göründü çağam
Fareler ambara girmiş
Kedilerin seyre dalmış
Karabaşlar uyku çeker
Ambarlar tam takır çağam
Etrafına baktın mı hiç
Kim meşruymuş ya kimmiş hiç
Duvarda kalmadı kerpiç
Çatıyı gören yok çağam
Çağa çoluk boşta gezer
Dulla yetim aç bî-ilaç
İhtiyarlar ah der gezer
Ah'lar iflah etmez çağam
Kibriya her yerde artık
Tepeden, bakandan, bıktık
Biz oyundan çoktan çıktık
Bizden zırnık çıkmaz çağam
Minare kılıftan yitti
Yatı alan dünden gitti
Yeter artık oyun bitti
Bu yol başa çıkmaz çağam
Yok bu böyle gitmez çağam
Yağmur değilimki yağam
Ben kimin ineğin sağam
Anlatabildim mi çağam
Yeter in artık sırtımdan
Kıstım samandan arpadan
Anlamam dolambaç laftan
Dimdik söylerim ben çağam
_____
Çağa: Çocuk, evlat