Harabat ehline baktım hepsi kanaatkâr idi,
Şatafat ehlini gördüm hepsinin gözü aç idi
Biri şu fâni dünyayı, misafirhâne bilmişti
Ötekiyse denî dünya kendine kalır sanmıştı
Biri şu fâni dünyanın, cezbesine aldanmadı,
Öteki mülkle övündü, bir kefene muhtaç kaldı
Gidenlerin arkasında kalan ya hasenat idi
Yahut da feryad ü figan, yükselen ah u zâr idi.
Ukba ehli; hem mutmain, hem hoşnut, hem razı idi
Dünya ehlinden kalansa, sadece toz duman idi.