Ortalık toz duman, insanlık rafta
Salyalar saçıyor, zalim her hafta
Masumlar titriyor, dünya çok soğuk
Kimseler duymuyor, sesleri boğuk
Bebeler ağlıyor, ana çaresiz
İnsanlık susuyor, zalime sessiz
Gök kubbe daralır, arş titrer ahla
Yürekler kararmış bin bir günahla
Toprak kana doydu gözyaşı nehir
Zalimin elinde bal olmuş zehir
Lakin güneş doğar zalim devrilir
Mazlumun ahıyla devran evrilir
Kış biter elbet baharlar gelir
Sustu sanılan bir gün gürler de gelir.