Nankör ile hemhâl olma
Kıymet bilmez, şükür bilmez
Nimet varsa, kovsan gitmez
Edeb bilmez, erkan bilmez
Selâm verirsin alamaz,
Deryâyı sunsan kanamaz,
Doğru dürüst iş yapamaz,
İlim bilmez, irfan bilmez.
Sofrandadır onun gözü,
Zora düşse, düşer yüzü
Kışa çevirir hep güzü
Kıymet bilmez, şükür bilmez.
Adam olur diye umma,
Boşa hayal, ümit kurma,
Kendini boş yere yorma,
Nimet varsa, kovsan gitmez.
Dili zehir, özü kara,
Tek hesabı, çıkar, para,
Sürsen gitmez, o diyara,
Vefa bilmez, ikrâm bilmez.
Güneş olsan ışık yetmez,
Ömrü versen sitem bitmez,
Huzur desen aklı etmez,
Kadir bilmez, kıymet bilmez.
★
Nankörle hemhâl olmak, dipsiz bir kuyudan su çekmeye benzer; kova hep boş çıkar, yorulan ise hep sen olursun. Gönül heybende o hep yük olur.
Bu tarz "çiğ süt emmiş" tiplemelerden uzak durmak, ruh sağlığının en temel sigortasıdır.