Mekik, mekanizması gereği iki uç arasında hızla giden ve gelen dokuma tezgâhı elemanıdır...
Modern hayat da gerçekten bir "mekik" gibi; gündelik hayatta iki nokta arasında gidip gelirken dokuduğumuz kumaşın desenini çoğu zaman fark edemiyoruz bile.
Bu koşturmaca, sadece fiziksel bir yer değiştirme değil, aynı zamanda zihinsel bir yetişme telaşı.
Bu bitmek bilmeyen ritmi şu üç başlıkta özetleyebiliriz:
1. "Erişilebilirlik" Kıskacı
Eskiden iş iş yerinde, ev evde kalırdı. Şimdi ise cebimizdeki bildirimlerle her an her yerde "ulaşılabilir" durumdayız. Bu durum, dinlenme vakitlerimizi bile bir nevi "görev bekleme odasına" çeviriyor.
2. Hızın Getirdiği Haz Sığlığı
Her şeyi çok hızlı tüketiyoruz: 15 saniyelik videolarla dopamin arıyoruz. Derinleşmek yerine hızlıca kaydırıp geçiyoruz. Tadına varmak yerine sadece yakıt alıyoruz.
3. "Kaçırma Korkusu"
Sürekli bir yerlerde bir şeyler oluyor ve biz sanki o ana tanıklık etmezsek hayattan geri kalacakmışız gibi hissediyoruz. Mekik koşturmacasının motoru da tam olarak işte bu eksik kalma endişesi.
★
Tıpkı mekik gibi yaşanan modern hayatın gel-gitleri içinde "kendini bulmak", aslında hareket halindeyken aynaya bakmaya çalışmak gibidir, zorlayıcı ama bir o kadar da dönüştürücü bir süreçtir.
Bu kendini bulma yolculuğunda kişinin kendi merkezine yaklaşması için şu duraklara uğraması gerekir:
1. Hareketin İçindeki Sabit Noktayı Bulmak
Mekik ne kadar hızlı hareket ederse etsin, onu tutan bir tezgâh ve bir eksen vardır.
Fırtına koptuğunda bile insanın vazgeçmediği ilkeleri olmalıdır. İnsanın sabah içilen bir kahve veya akşam yapılan 10 dakikalık yürüyüş gibi rutinleri olmalı ki, bu rutinler mekik hızıyla yaşanan hayatta hızı değil ama insanın dengesini belirler.
2. "Gidiyorum Ama Nereye?" Sorusu
İnsan bu mekik halindeki koşturmacanın sonunda nasıl bir desen bırakmak istiyor acaba diye hedefini belirlemeli...
3. Sessizliğin Sesi
Gürültü ve hız, iç sesimizi bastıran en büyük unsurlardır.
Kendini bulma yolculuğu aslında bir kazı çalışmasıdır. İnsan, üzerindeki "yapmalısın", "yetişmelisin", "olmalısın" katmanlarının baskısından kurtulmalıdır, işte o vakit geriye kalan insanın en saf halidir.
Unutmamalı: Kendini bulmak yolculuğunda, kumaşın deseni ve ipliğin kalitesi insanın kendi elindedir. Ve kendini bulma yolculuğu, otomatik pilottan çıkıp direksiyona geçmekle başlar...
Şu soruyla bitirelim: Mekik gibi yaşadığınız hayatta başkalarının beklentilerini mi dokuyorsunuz, yoksa kendi hikayenizi mi?