İlk insandan ta ademden beridir
İyilerle kötüler hep savaşır
Karanlığın hükmü ışıkla biter
Günahkâra kötülüğü yaraşır
Kimi nurdan beslenir de gül açar,
Kimi nefret tohumuyla şer saçar.
Zaman geçer, ömür kuşu tez uçar,
Meydanlarda kılıç kalkan dalaşır.
Zalim kurar sarayını kederden,
Mazlum bekler müjdesini kaderden.
Ayrılınca ruh bedenden, bu yerden,
Herkes kendi sevdasında ulaşır.
Karanlığın sonu elbet ışıktır,
Gönül kuşu Tek gerçeğe aşıktır.
Yollar bazen dolambaç, karışıktır,
Hak yolunda giden, Hakka ulaşır.
Yıkılsa da dünya, sönse de güneş,
Doğruluk ışığı sönmeyen ateş.
Zalimlere zulmü olsa da yoldaş,
Mazlumların ahı göğe ulaşır.
Adalet dediğin terazi haktır,
Dürüst olanların, alnı hep aktır.
Kimi kâr ederken kimi zararda,
Defter açılır bir gün hesaplaşılır.
Yeşerir umutlar sabır bağında,
Güller açar saf gönüller dağında.
Şu fani dünyanın dar sokağında,
İyiler her zaman Hakka erişir.