Hani o hayvan vardır ya, süt vermez dedikleri,
Düvene, sabana koşup, daim yürüttükleri,
Öküz her asırda öküz diye zemmettikleri,
Trene boş gözle bakar, hiç mi merak etmezler !
Ağır işlere koşarken, başı eğik dursa da,
Sanma ki akıldan yoksun, koşsa da yorulsa da. Bin yıllık bir hikmet gizli, ona sual sorulsa,
Dilsiz ağızda feryat yok, hiç şikâyet etmezler.
O bakışta bir sitem yok, bir kadim eyvallah var,
Gürültülü bu dünyada görki ne çok ahlar var.
Zemmedilen o canlıda, sarsılmaz bir penah var,
Öküzdeki o vakarı, niçin bakıp görmezler.