Dünya denilen yer hayal gemisi
Ne karuna kaldı ne firavuna
Aklı başına al sen en iyisi
Dön tarihe bir bak, bak Süleyman'a
Gelenler yükünü sarıp da gitti,
Nice hükümdarlar eriyip bitti.
Ecel rüzgârları, alıp da gitti,
Ne taç kaldı bugün ne de bir saray.
Süleyman hükmetti kuşa ve yele,
Mührüyle hükmünü verdi her dile.
Sonunda o da vardı menzile,
Bu kervan göçer de, kalmaz faniye
Gönül bağlama sen fani dünyaya,
Bakmazlar gözünde yaşa, yaraya.
Girenler çıkamaz o dar saraya,
Asıl menzil yakın, dalma hülyaya.