Sahte dostlukları ko bir kenara,
Cömerdin sofraya daveti başka.
Düşürme kalbini boş yere dara,
Muhabbet ehlinin ahvali başka.
Kıskancı yakarmış, içinin közü,
Göremez o asla doğruyu, özü.
Kindar yüreklinin gülmezki yüzü,
Seven gönüllerin şefkati başka.
Yalancı dillerde hakikat söner,
Dürüstün sözüyle dünya hep döner.
Biri hile katar, biri hak tartar,
Sadık olan canın hürmeti başka.
Mert olan göğsünü siper eder de,
Namertler saklanır, kalır geride.
Sakın ha kanma namerteki aşka,
Mert olan kişinin duruşu başka.
Cimri toplar durur, yemeği haram,
Cömerdin lokması dertlere derman.
Biri biriktirir, biri der "Kerem",
Veren elin Hakk’a vuslatı başka.
Sanma zengin olan mülküyle doyar,
Fakirin gönlünde saraylar yatar.
Kanaat ehline işler kolaylar,
Gönül tokluğunun lezzeti başka.
Cesur hedefe yürür hiç korkmadan,
Korkaklar saparlar Hakk'ın yolundan.
Biri can verirken, öteki lâfcı
Yiğidin sözünün kıymeti başka.
Bu dünya bir handır, bizler de yolcu,
Konar da göçeriz, şucu ve bucu.
Kimdir ödemem der, Han'a hesabı,
Huzura varanın vuslatı başka.