Diğerkâm, kendi çıkarlarını bir kenara bırakıp başkasının derdiyle dertlenebilen, empatiyi bir yaşam biçimi haline getiren ruh zenginliğine sahip kişidir.
Müeddep insan, sadece kurallara uyan değil, taşıdığı içsel incelikle etrafına huzur veren, ölçülü ve zarif bir duruş sergiler...
Mütevazı insan, ne kadar başarılı veya güçlü olursa olsun bunu bir üstünlük vesilesi yapmaz, kalbi ve kapısı herkese açık bir asalet sahibidir.
Bu inceliklerle birlikte kalb-i selim, zevk-i selim ve akl-ı selim insanı da kaybettik...
Bu üç temel kavramın yitirilişi —arınmış bir kalp, estetik ve ince bir zevk, sağduyulu bir akıl— geleneksel dünyamızdan modern ve hız odaklı dünyaya geçişimizin trajik bir özetidir.
Modern dünya her şeyi hız üzerine kurdu. Bilginin çok ama hikmetin az olduğu bu düzlemde, olayları sükûnetle tahlil eden sağduyu gürültünün arasında boğulduğu için, akl-ı selimi tasfiye ettik.
Sanatın, estetiğin ve günlük inceliğin ranta kurban edilmesiyle "güzel"in yerini gösteriş ve hoyratlık aldığından zevk-i selimi yitirdik...
İlişkilerin çıkar denklemine indirgendiği bir iklimde merhamet ve fedakarlık anlamını yitirdi; insanın katılaşması da ruhları yabancılaştırdığı için kalb-i selimi kuruttuk...
Bugünün koşturmacası ve bireyselleşen dünyası bu erdemleri gölgede bırakıyor. Hayatı bir "var olma" çabasından ziyade bir yarışma alanına dönüştürdüğümüz gün, bu değerleri de yavaş yavaş yitirdik. Belki de mesele onları tamamen kaybetmekten ziyade, gürültünün çok olduğu bu asırda seslerini duyamaz hale gelmemizdir.
Yine de bu eksikliği hissediyor ve dile getiriyor olmak, bu değerlerin hâlâ yaşatılması gerektiğine olan inancın en güzel kanıtıdır.
Hayatınızda bu incelikleri taşıyan, ruhunuzu dinlendiren insanlarla karşılaşmanız temennisiyle...