On dönüm bostan, yan gel yat Osman.
Bostan kuruyunca yas tutma Osman
Ne zaman bostansız kalırsan Osman.
Ekmeği çıkarırsın o vakit taştan
Gün olur döner hesap Bağdattan Osman
Harman savrulur, kalır sap saman.
Ekmek elden su gölden hep böyle gitmez
Güvendiğin dağlara kar yağar Osman
Cıscıbıl güneşlensen de şimdi sen Osman
Kışın ayazında donarsın Osman
Yeter yeyip yattığın uyan be Osman
Nolur artık bir işin ucundan tutsan