Kelimelerim yorgun, cümlelerim uykulu,
Gözlerimde asılı kaldı göğün bulutu.
Gönlümün hazinesi dertle, kederle dolu,
Yürünmekten yorulmuş bu yolun yolcusuyum.
Yüklenmişim sırtıma geçip giden yılları,
Çözemedim bir türlü şu çetrefil yolları.
Kırıldı kanatlarım, tutmuyor hiç kollarım,
Kendi iç denizimde içilmez acı suyum.
Bir gün susar mı bilmem içimdeki hazin ses,
Dar geliyor göğsüme aldığım her bir nefes.
Dünya denilen şu yer bana demirden kafes,
Ben bu gürültülerin en derin uykusuyum.