İstemez şu benim divane gönlüm
Ne kürsüye çıkar, ne meydan ister.
Telaş dünyasında boşa yorulmaz
Ne iltifat bekler, ne şöhret ister.
Gönül bu; ne taçta, ne tahtta gözü,
Gözyaşı dökerek doğrultur sözü,
Aşkın ateşiyle yansa da özü,
Sükût ikliminde bir ihsan ister.
Gezdi bu âlemi, gördü her yanı,
Bulamadı derdin bilen bir canı.
İstemez ne saray, ne de bir hanı,
Sadece huzurlu bir mekân ister.
Gönül Divanesi
Uşşak Şarkı
Beste - Güfte: Prof. Dr. Suat Kıyak